น้ำลายเป็นอุปสรรคในการนั่งสมาธิ ทำอย่างไรดี? (ปฏิบัติธรรม)

ใจก็คือเจตสิก จิตรู้สึกกับอะไร ใจก็คือผลการรู้ของจิต จิตรู้สึกกับลมหายใจ ใจก็คือจิตสงบอันเป็นผลจากจิตที่นิ่งรู้อยู่กับลมหายใจ กรรมฐาน40 กอง ก็มีเป้าหมายเพื่อ ให้จิตนิ่งรู่กับสิ่งใด สิ่งหนึ่ง เพื่อให

ประสบการณ์ จากการนั่งสมาธิของผมที่ผมรู้สึกได้ ที่ผมได้เจอ จากการกระทำของผม เริ่มต้นนั่งสมาธิ เริ่มกำหนด พุทโธ ดูลมหายใจเข้าออก จับไปเรื่อยๆ น้ำลายเริ่มไหลมา แต่ผมก็ไม่สนใจ ดูลมเข้าออกอย่างเดียว ภาวนา

วนไปวนมา ไม่เห็นก้าวหน้า นั่งสมาธิ จิตนิ่ง ก็รู้นะว่าอะไรเกิดขึ้น แต่ก็นิ่ง ๆ แล้วจะไปวิปัสนา ได้อย่างไร

ท่านพ่อลี สอนว่า ...... "เมื่อกำหนดลมหายใจเข้าออกได้สะดวกดีแล้วก็ขยายลมไปให้ทั่วร่างกาย จนเกิดความคล่องแคล่วเบาสบายนี่เรียกว่าเป็นส่วน คุณสมบัติ ของการทำสมาธิ การกำหนดจิตไม่ให้พลาดไปจากลมหายใจ

เวลานั่งสมาธิ สติจับลมหายใจ พอเริ่มสงบจะเกิดปัญหา 2 อย่าง คือ รู้สึกเหมือนลมไม่เข้า จะหนักที่บริเวรจมูก พยามรู้ตามก็เกิดปัญหาตามมาคือ จะมีอาการน้ำลายเต็มปาก เพื่อน ๆ และผู้รู้รบกวนช่วยชี้แนะด้วยครับ จ

นั่งสมาธิกลั้นลมหายใจนี่ผิดไหม? เริ่มนั่งสมาธิปุ๊บ คือเริ่มกลั้นหายใจปั๊บ นี่คุณทำผิดแล้วนะ เพราะว่าคุณฝืนธรรมชาติ เรากลั้นลมหายใจ ไม่มีลมหายใจ ก็ไม่มีสติ ไม่มีสัมปชัญญะ แล้วคุณจะไปแยกธาตุแยกขัน

เช่น ขณะดูลมหายใจ อันเป็นกายในกาย 1.ผัสสะ ~ลมหายใจ เข้า ลมหายใจออกที่เคลื่อนขึ้นลงตามท่อ และสัมผัสกายตลอดแนว จนถึงตลอดทั้งกาย ความเต็มของลมหายใจ 2.เจตนา~การมี่จิตมีตัวมุ่งเข้าไปรู้อารมณ์อะไร ในที่นี้

คือนั่งบนเก้าอี้หรือนั่งไหนก่ได้ แต่่เอาสติมาจดจ่ออยู่ที่ลมหายใจเข้าออก มีสมาธิ ถือว่าเป็นอานาปานสติหรือกายคตาสติไหม เพราะพระพุทธเจ้าท่านไม่ได้กล่าวว่าต้องหลับตาไว้

เมื่อก่อนฝึกสมาธิครับมันช่วยให้จิตใจสงบ ตอนนี้ไม่ได้ฝึกครับเพราะไม่ค่อยมีเวลา ทำงานประจำ เข้ากะ ประสปการณ์ ในการฝึก ช่วงฝึกนั่งวันแรกนั่งวันล่ะประครึ่งชั่วโมง รู้สึกว่าวันแรกๆจิตยังไม่ค่อยสงบคิดเรื่อ